6/10/08

Κύριε Υπουργέ,

Λυπάμαι που είμαι αναγκασμένη να σας γράψω αυτό το γράμμα καθώς ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα χρειαζόταν να κάνω κάτι τέτοιο. Με προβληματίζει όμως τόσο πολύ το θέμα που έχει δημιουργηθεί με τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία που νιώθω υποχρεωμένη να σας γράψω και να εκφράσω την απελπισία και την αγανάκτηση μου, καθώς μάλιστα η πεντάχρονη κόρη μου βρίσκεται στο μέσο αυτής της κατάστασης.

Είμαι Ελληνίδα που γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αγγλία. Αποφάσισα να έρθω στην Ελλάδα διότι ήθελα τα παιδιά μου να μεγαλώσουν σαν Έλληνες και να έχουν Ελληνική ταυτότητα. Διάλεξα το νηπιαγωγείο τους με μεγάλη προσοχή καθώς ήθελα να έχει πολυπολιτισμικό χαρακτήρα και να είναι πολύγλωσσο. Ο γιος μου και η κόρη μου έχουν αναπτυχθεί σε αυτό το νηπιαγωγείο και εκτιμώ ιδιαίτερα τις δασκάλες εκεί. Τώρα αναγκάζομαι να πάρω την κόρη μου από αυτό το σχολείο (επειδή του λείπουν λίγα τετραγωνικά μέτρα), κάτι που σημαίνει ότι δεν θα τελειώσει το σχολείο με τους φίλους της και δεν θα έχει την ικανοποίηση να είναι με τις δασκάλες που έχει αγαπήσει εδώ και 3 χρόνια. Πιστεύω ότι ο κάθε γονιός που βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση και που πρέπει να επιβάλλει αυτή την ξαφνική αλλαγή περιβάλλοντος στο παιδί του είναι εξίσου δυσαρεστημένος και απελπισμένος - αλλά τι επιλογή μας δίνεται; Ποιες εναλλακτικές προτάσεις μας έχουν δοθεί; Να βάλω το παιδί μου σε ένα νηπιαγωγείο με άλλα 25 η περισσότερα παιδιά αντί να μείνει στην τάξη της που είναι μία ομάδα 10 παιδιών, να μην έχει καμία επαφή με άλλες γλώσσες όπως τα αγγλικά και τα γαλλικά που τώρα αρχίζει να μιλάει, να είναι σε μεγαλύτερο χώρο αλλά με πολύ περισσότερα παιδιά τα οποία δεν γνωρίζει.
Είναι προφανές ότι οι γονείς θα έπρεπε να γνωρίζουν πολύ νωρίτερα (κανονικά από την προηγούμενη σχολική χρονιά) τα νηπιαγωγεία που αδειοδοτούνται ώστε να κάνουν ψύχραιμα και έγκαιρα τις επιλογές τους. Σήμερα η πληροφόρηση αυτή έρχεται μετά τις εγγραφές, κάτι που θα συμφωνείτε ότι δεν είναι λογικό.
Ελπίζω ότι καταλαβαίνετε το δίλημμα μου και ότι θα επανεξετάσετε την απόφαση που έχει πάρει το υπουργείο σας. Σας το ζητώ αυτό όχι μόνο για μένα αλλά για όλους τους γονείς που έχουν βρεθεί σε αυτό το αδιέξοδο.

Με εκτίμηση

Αντουαννέτα Ηλιάδη

1 σχόλιο:

Milas Geo είπε...

ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ ΣΕΧ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΜΟΡΦΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΗΤΟ,ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΕΥΕΛΙΚΤΟ ΩΡΑΡΙΟ. ΓΙΑΤΙ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΤΟ ΑΡΓΟΤΕΡΟ ΣΤΙΣ 15.45. ΠΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΣΟ ΝΩΡΙΣ.

ΑΙΔΩΣ ΥΠΟΥΡΓΕ